Ruhumuz Şövalye

Şövalyelerimiz..
Yenilmez korkusuz gurur abidelerimiz..
Cesaret edemediğimiz korkukularımızın antikorları..
İçimizdeki bencil okşanılma hisleri..
Hep bir kahramanımız olsun isteriz veyahut hep bir kahraman olmak..
Aslında en güzelini yazmış Cervantes..
Don Kişot mu olmak istersin..?
Körü körüne bir hamaset yığını..
Sancho Panza mı..?
Risksiz..
Belli ki üşenmiş..!
Ama…
Oğlum da hakikati seçeneksiz sunmuş gibi bizlere..
Belki hiçbir mücadeleyi kazanamayacağız..
Belki çok düşüp, çok kalkacağız..
Belki de hiç kalkamayacağız..
Belli ki sandığımız kadar cesur değiliz..
Belli ki sanıldığı kadar da…
Hepimiz otomatlara sıkıştırılmış kibrit çöpleri gibiyiz..
Merdiven boşluklarını aydınlatan, adsız bilinmez kahramanlar…
Şövalyeleriniz ölmesin,
Hikayesi olan güzel insanlar..
Belki bizler de kazanacağız…

Bir Cevap Yazın Ya Da Yorumda Bulunun