Empatiyle, Engellemek Lazım!

Bir hafta gözlerimiz bağlı yaşasak ya da bir hafta tekerlekli sandalye ile gezsek. Kulaklarımızı bir hafta hiç ses işitmeyecek şekilde kapatsak, dilsiz gibi hiç konuşmasak. Aptalı oynasak, zeka özürlü gibi, bir hafta zihinsel engellilere bakış açılarını irdelesek. Uzuvlarımızdan en çok kullandığımız organımızı bağlasak, kesilmiş gibi, bir hafta iş göremesek. Yatalak kimseleri anlamak için bir hafa yatsak bir yatağa, hiçbir şekilde tuvalet ihtiyacına bile kalkmadan, bez parasını ve yardım edenlerin bile ihtiyaçlarını hissetsek. Empatimiz daha da gelişir miydi? Bazı insanların, engel oldukları engellileri anlaması için ciddi bir sosyal çalışma ilerde gerekebilir.

Aklıma, ilk etapta gelen bazı engelli sorunları için yukarıdaki, empati fikrimi ilettim, belki siz okurların fikirleri de olacaktır. Neden bu fikir aklıma geldi derseniz, bu ülkede engelliler için siyaset var da onlara engel olan ve onların önündeki engelleri kaldırmayı hedeflemeyen bir sistemde; nüfus ediyorlar. Şimdi ekleyeceğim haber ile kimlere hitap ettiğimi umarım anlarsınız.

”Sayıştay’a göre, Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı engelli olmadığı halde her ay 62 bin kişiye engelli bakım aylığı, veri sisteminde kaydı olmayan 138 bin kişiye de engelli aylığı bağlamış.” Bu alıntı yaptığım haberi daha detaylı okuyabilmeniz için bağlantı ekliyorum.( https://www.sozcu.com.tr/2019/ekonomi/engelli-olmayan-binlerce-kisiye-aylik-baglanmis-5356633/ ). Bu gördüğümüz haberin de çok eskiden beri devam ettiğini, yeni ekleyeceğim bağlantı da haberini okuyabilirsiniz.( https://www.omedyam.com/engelli-olmayanlara-verilen-engelli-maaslari-meclis-gundeminde-124314/  ).

Engelli olmayan, ama engelli maaşı alıp yatan insanları, nasıl cezalandırırsınız? Bana göre, empati yoksunluğu olmayan ve vicdan muhakemesi yapamayan bu insanları, eğitmek onlara empati yapabilecekleri yaptırımlar uygulansaydı peki?.. Sağlık bakanlığı ve aile, çalışma ve sosyal bakanlığının sayesinde, bu insanlar maaş alsalar da suçlular. Bugüne kadar aldıkları maaşları, ödetecek bir sistem yok. Hapislerde nüfus çok, ee yarın olası durumda ceza almaları gerekirse, sizce nasıl ceza almalılar? Empati yaptırarak insan kazanabilir miyiz? Belki hem vicdan muhakemsi için düşünme ortamı yaşatır, belki de topluma yardımsever insanlar kazanırız. Bir insan kazanmak çok şeydir, hele suçlu ya da suça yatkın kimselerden oluşuyorsa.

Kaldırımlara arabalar park ediliyor, körler değnekleriyle hissedemeyip, arabalara çarpıyorlar. Ya arabalarını kaldırımlara park edenler de bir hafta körler gibi gözlerini kullanma özgürlüğünü, gözleri bağlanarak cezalarını  ödeselerdi? Tekrar park ederler miydi veya tekrar körler arabalara çarparlar mıydı?

Yollar yapılıyor da, ki bilirsiniz bu mevzu çok uzun hikayelerden, traji/komik durumlardan oluştuğu için yalnız engelliler kısmını irdeliyorum. Bir tekerlekli sandalye ile engelli vatandaşımız rahatlıkla kaldırımlardan geçebilecek düzeyde mi?

Engelliler siyasi araç değildir! Engelli vatandaşlarımızın ferahını arttırmayı amaçlamalı devlet. Dilenen ve zor yaşamlarıyla engelli insanlarımıza, engel olmak yerine engelleri kaldırmayı hedeflemelidir.

Hepimizin ne olacağı belirsiz, yarın bir kaza geçirip engelli yaşamak zorunda kalabiliriz, demek istiyorum ki, hepimiz engelli adayı da sayılabiliriz. Bana dokunmayan yılan, yarın dokunabilir.

Empati, belki de bazı insanlara en iyi öğrenim şansıdır. Kimse, cezasız kalmamalı! Umarım, başta yazdığım öneriler birilerine ışık olur. Empatisiz, insanlık olmaz.

”İnsan, sana güveniyorum. Saygılar.”

Geçmişte, Twitter hesabımdan Engellerini arttırdığımız, bu insanlar için yaptığım tweet zincirini de buraya ekliyorum, umarım okursunuz.

 

Bir Cevap Yazın Ya Da Yorumda Bulunun