İnsan Kendini Neden Tüketir?

Bazı okurlar tükenmediklerini düşüneceklerdir. Oysa insan adım adım, kimisi hızlı kimisi yavaş ama kesinlikle tükenmektedir.

Hem ruhen, hem fiziki olarak, hem kültürel hem de ahlaksal olarak tükenmekteyiz.

Mesele, ahlaksal olarak konuya bakalım:

İçinde bulunulan siyasal, ekonomik ve psikolojik durumda sağlam kalmak neredeyse imkânsız durumdadır. İmkânsız olunan bir durumda da tükenmeden kalmak imkânsızdır.

Her insan, yaşı ilerledikçe aynı ilerlemeye bağlı olarak “keşke” kelimesini daha çok kullanır.

Keşke seninle tanışmasaydım, keşke o işe girmseydim, keşke evlenmeseydim, keşke ayrılmasaydım, keşke kavga yapmasaydım…

Keşke sizin çocuğunuz olmasaydım, keşke doğmasaydım, keşke ölseydim…

Keşkeler çoğalır her daim.

Keşke’nin türü ve şekli o kadar çok ki… Bu ‘keşke’yi kullanmıyorum diyen ya beyin dalgalarının esiri bir nevrotik biri olmuştur ya da kendini kandıran bir sahtecidir. Muhakkak bir konuda geçmişiniz berbattır.

Dünyanın en güzel veya en yakışıklı insanı olduğunuzu düşündüğünüz anda bile o görünen aslında gerçek değil.

Aynaya bakın mesela…

Ayna aldığı ışığı güzelimsi gibi sana tekrar yansıtan bir dümendir. İnanma aynada görünen sen, gerçekte olan sen değilsin.

Resimde görünen sen de, gerçekte olan sen değilsin. Bu anlattığım sana uymuyorsa, yazdığıma inanmıyorsan, birkaç yıl önceki resmine bir bakıver! Hala inanmıyorsan, hemen şimdi farklı cihazlarla kendi resmini çek, her bir cihazın sana gösterdiğine bak. Her cihaz seni farklı gösterecek. Sen aynı sen olduğuna göre, bu farklılık neden? İşte sen de gerçekten sen değilsin, kendini tükettiğini bilmediğin için, aynadaki görünen o şahsın aynısı gibi var olduğunu düşünüyorsun.

Kelimeleri tüketenler var…

“Seni Seviyorum (!)” diye saniyesiyle kullanılan kelimelerin bir süre sonra azalarak bittiğini hepiniz bilirsiniz. Çünkü önce o ifadenin değeri, sonra kullanılan kişinin değeri, sonra da kendi değeriniz düşmüş, tükenmiştir.

Harikasın! Muhteşemsin! Sensiz olmam! Sensiz uykularım bile gelmez! Sen canımdan bile ileridesin! Seni düşünmeden bir saniyem bile geçmez…

Bunların hepsi de o an tükenmiştir. Zaten muhteşem bir şey varsa, muhteşemliği bahsedildiği anda bitmiştir.

Bu tür ifadelerin kullanıldığı insan bile, bu ifadelerin gerçekle alakasının olmadığını çok iyi bilmektedir. Peki o kişiden neden teşekkür gelir o zaman diye soruyorsanız, belirteyim: sebebi, bu tür güzel ifadeleri kendi egosuna tatmin yastığı yapıyordur. Çünkü, bilinmelidir ki o ifadeler de çok kullanıldığı için tükenmiştir.

İlk aşkınız ile son aşkınız karşısında kullandığınız kelimeleriniz, hitaplarınız, yaklaşımlarınız hepten değişmiştir. Çünkü, sevmeleriniz de tükenmiştir. 20 yaşlarında seven birin kullandığı ifadelerin çok azını 40 yaşında, neredeyse binde birini de 60 yaşında kullanıldığını bilmekteyiz.

Hayata bakışınız fikirlerinizi de değişmiştir. Belki, “hayattan çok şey öğrendim, daha akıllı ve bilgi biri oldum,” gibi savunma cümleleri kullanabilirsiniz ama o beğenmediğiniz gençlikteki insan da sizdiniz. O geçmişinizi de tükettiniz.

Farkında mısınız, tükeniyorsunuz? Siz bu yazıyı okuyana kadar ben de tükendim, beni de tükettiniz. Hep birlikte tükeniyoruz…

Bir Cevap Yazın Ya Da Yorumda Bulunun