Herkes İyiyse, Kötü Kim?

Filmlerde olur ya hani; kötü bir karakter vardır. Ve o kötü karakter her zaman bizim dışımızdaki insanlardır. Onlar kendi menfaatleri için yalan söyler, onlar insanları dolandırır, onlar insanların haklarını gasp eder, onlar insanların umutları ile oynar, onlar insanlara zarar verir, onlar hakaret küfür eder, onlar kavgacıdır!

Bir de iyi bir karakter vardır. Melek gibi, günahsız, masum, hep iyi niyetli (ve bu yüzden hep kaybeder), ses tonu hiç yükselmez hep sakin tonda konuşur. Kimseye yalan söylemez, kimseyi dolandırmaz, kimsenin hakkını gasp etmez, kimseye kızmaz, kimseye küfür etmez; tıpkı bizim gibi!

 

Tabi ki tıpkı bizim gibi!

Bizim gibi olmasa biz neden her zaman kendimizi iyi karakterlerin yerine koyalım ki?

Mesela biz asla yalan söylemeyiz.

Biz asla insanlarla kavga etmeyiz.

Biz asla torpil ile işe girerek/alarak başkalarının hakkını gasp etmeyiz.

Biz asla çalışanlarımıza kötü davranmaz, onlara insanca çalışma ortamı/şartları sunarız.

Biz asla hileli ürün satmaz, kötü malı iyi mal diye yutturmayız.

Biz asla darda kalmış birinin satmak zorunda kaldığı malını mülkünü yok pahasına satın alma, değeri ne ise onu öderiz.

Biz asla kimseye kızmaz, kimseyi azarlamaz, kimseye hakaret etmeyiz…

 

Öyle değil mi dostlar?

Cevap yok mu?

Neden sessiz kaldınız?

Yoksa arada biz de kötülükler yapıyor muyuz?

Yoksa ‘içimizde şeytan’a bazen uyuyor muyuz?

 

Ben kendini kötü karakter yerine koyan bir tane insan görmedim. Gören var ise; gitsin o kişinin heykelini diksin!

 

 

Filmlerde; iyiler hep ‘iyi’, kötüler hep ‘kötü’…

Sanki gerçek hayatta da iyiler hep iyi, kötüler hep kötüymüş gibi, kendimizi iyi olan olarak görürüz.

Aslında herkes biraz iyi, biraz kötü. Kimi zaman az iyi-çok kötü, kimi zaman çok iyi-az kötü değil midir?

Herkesin iyi olduğu yanları, kötü olduğu tarafları vardır.

Biri çok yalan söylüyorsa hemen onu kötü olarak adlandırır, dışlarız. Oysa hepimiz yalan söylüyoruz. Sadece, onunki biraz daha fazla…

Trafikte biri sinyalsiz önünüze geçtiği zaman hemen kızarız. Ama, başka bir gün ya da hemen aynı gün aynısını biz de yaparız. Ama, ne hikmetse kendimize kızmayız. Kızılmasını da normal karşılamayız.

Hayatımda tanıdığım her insan:”ben iyi birisiyim” der. Buna ben de dahil!

Öyleyse, kim bu kötüler?

Neredeler?

Yarasalar gibi gece karanlığında mı ortaya çıkıyorlar?

Bakın size bir sır vereyim. Bu sır aramızda kalmasın mümkünse; herkes duysun.

İyiler her yerde; kötüler ise aynanın karşısında…

 

 

Bir Cevap Yazın Ya Da Yorumda Bulunun